Το δικό του τηλεπαιχνίδι ετοιμάζει το Twitter

Το Twitter θα αποτελέσει τη βάση για ένα νέο τηλεπαιχνίδι που ήδη ξεκίνησε να αναπτύσσεται στις ΗΠΑ, ανακοίνωσαν οι παραγωγοί και η υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης και μικρο-ιστολογίων.

Λίγα έχουν γίνει γνωστά μέχρι στιγμής για το περιεχόμενο της πρωτότυπης τηλεοπτικής εκπομπής. Το μόνο στοιχείο που ανακοινώθηκε είναι ότι οι παίκτες θα είναι χρήστες του Twitter που ανταγωνίζονται μεταξύ τους και κρίνονται από επιτροπή αποτελούμενη από διασημότητες.

Σενάριο δεν θα υπάρχει, την παραγωγή όμως ανέλαβε η μυθιστοριογράφος και σεναριογράφος Έιμι Έιφρον. «Αυτή τη στιγμή το Twitter είναι ένα απίστευτο τεχνολογικό και πολιτιστικό φαινόμενο» δήλωσε η Έιφρον, η οποία είχε την ιδέα για την εκπομπή και επικοινώνησε με το δικτυακό τόπο.

Για τη δημιουργία του τηλεπαιχνιδιού, το Twitter συνεργάζεται με τις εταιρείες παραγωγής Reveille (The Office) και Brillstein Entertainment Partners (Samantha Who?).

Το Twitter, με έδρα το Σαν Φρανσίσκο, ιδρύθηκε το 2007 με το κεντρικό σλόγκαν «Πες πού είσαι και τι κάνεις». Ο δικτυακός τόπος του επιτρέπει στους χρήστες να επικοινωνούν με τους φίλους τους στέλνοντας μηνύματα μήκους έως 140 χαρακτήρων.

Σήμερα είναι μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες διαδικτυακές υπηρεσίες, καθώς, σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας μετρήσεων Nielsen, οι μοναδικοί χρήστες του αυξήθηκαν από τους 475.000 το Φεβρουάριο του 2008 στα 7 εκατ. ένα χρόνο αργότερα.

*Σε μια άλλη σχετική εξέλιξη, οι ιδρυτές του Twitter δήλωσαν στη Wall Streeet Journal ότι κάποια στιγμή θα αρχίσουν να χρεώνουν για ορισμένες υπηρεσίες, χωρίς όμως να έχουν αποφασίσει ακόμα ποιες θα είναι αυτές και αν οι χρεώσεις θα αφορούν όλους τους χρήστες ή μόνο τους εταιρικούς συνδρομητές.

*Μια άλλη υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης, το Facebook, εξασφάλισε επένδυση 200 εκατ. δολαρίων από ρωσική εταιρεία διαδικτυακών επενδύσεων. Η Digital Sky Technologies αποκτά έτσι μερίδιο 2% στο Facebook, αποτιμώντας τη συνολική αξία του στα 10 δισ. δολάρια.

Advertisements

Επιτυχημένη η πρώτη δοκιμή του «Διαπλανητικού Ίντερνετ»

Την πρώτη πετυχημένη δοκιμή για ένα νέο φιλόδοξο επικοινωνιακό δίκτυο, που θα επεκτείνεται στο «βαθύ διάστημα» και θα βασίζεται στο μοντέλο του επίγειου Ίντερνετ, πραγματοποίησε η NASA.

Σύμφωνα με τον υπεύθυνο της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας για το έργο αυτό, Αντριαν Χουκ, «είναι το πρώτο βήμα για τη δημιουργία μιας τελείως νέας υποδομής διαστημικών επικοινωνιών, ενός Διαπλανητικού Ίντερνετ».

Όπως μετέδωσε το Associated Press, κατά το πρώτο τεστ, οι μηχανικοί της NASA χρησιμοποίησαν ένα νέο λογισμικό που ονομάζεται «Δικτύωση Ανεκτική σε Διακοπές» (Disruption-Tolerant Networking – DTN), για να μεταδώσουν δεκάδες διαστημικές εικόνες προς και από το διαστημόπλοιο Epoxi της NASA (βρίσκεται καθ΄όδον προν τον κομήτη ‘Xάρτλεϊ 2’), όταν ήταν σε απόσταση περίπου 32,4 εκατ. χλμ. από τη Γη.

Το λογισμικό αυτό, που σχεδιάστηκε έτσι ώστε να αντέχει σε καθυστερήσεις, διακοπές και άλλες ανωμαλίες, δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τον Βιντ Σερφ, αντιπρόεδρο της Google. Το DTN χρησιμοποιεί μια μέθοδο διαφορετική από το κανονικό πρωτόκολλο του Ίντερνετ (το TCP/IP), στο σχεδιασμό του οποίου είχε επίσης συμμετάσχει ο Σερφ.

Το DTN, αντίθετα με το TCP/IP, δεν προϋποθέτει μια συνεχή επικοινωνία δεδομένων μεταξύ αποστολέα και παραλήπτη, καθώς συχνά στο διάστημα μπορεί να υπάρξει διακοπή μετάδοσης, όταν π.χ. ένα διαστημόπλοιο κρύβεται από έναν πλανήτη ή συμβαίνουν ηλιακές καταιγίδες.

Σύμφωνα με τη NASA, για παράδειγμα, η καθυστέρηση αποστολής/λήψης δεδομένων προς και από τον Αρη κυμαίνεται μεταξύ 3,5 – 20 λεπτών με την ταχύτητα του φωτός. Όταν ένα «πακέτο» δεδομένων δεν κατορθώνει να φθάσει στον προορισμό του για οποιονδήποτε λόγο, τότε δεν απορρίπτεται, αλλά περιμένει υπομονετικά σε έναν κόμβο του διαστημικού δικτύου μέχρι να μεταδοθεί με ασφάλεια από άλλο κόμβο στον τελικό χρήστη.

Μέχρι σήμερα, οι αρμόδιοι τεχνικοί και επιστήμονες στο έδαφος πρέπει χειροκίνητα να προγραμματίζουν τις συνδέσεις για λήψη/αποστολή δεδομένων και να δίνουν οι ίδιοι τις εντολές για το ποια δεδομένα θα σταλούν, πότε και που. Τώρα, με το υπό ανάπτυξη διαστημικό δίκτυο, όλα πια θα γίνονται αυτόματα.

Το πρώτο δοκιμαστικό διαπλανητικό δίκτυο περιλάμβανε δέκα κόμβους: έναν στο διαστημόπλοιο Epoxi και άλλους εννέα στη Γη και σε δορυφόρους σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη μας. Όπως ανακοίνωσε η NASA, ένα επόμενο τεστ, που θα περιλαμβάνει στο δίκτυο και το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, θα ξεκινήσει το επόμενο καλοκαίρι.

Σύμφωνα με τη NASA, το Διαπλανητικό Ίντερνετ θα καταστήσει εφικτά πολλά διαφορετικά είδη διαστημικών αποστολών, π.χ. με την ταυτόχρονη συμμετοχή πολλαπλών διαστημικών σκαφών, ενώ παράλληλα θα επιτρέψει μελλοντικά να υπάρξουν αξιόπιστες επικοινωνίες μεταξύ της Γης και αστροναυτών στη Σελήνη.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

τι δε βλέπουμε…

«Απαραβίαστη» κβαντική κρυπτογράφηση δοκιμάστηκε σε δίκτυο υπολογιστών

Ο ατέλειωτος πόλεμος ανάμεσα στους χάκερ και τα συστήματα κρυπτογράφησης ευαίσθητων τηλεπικοινωνιών ίσως φτάνει στο τέλος του.

Το όραμα της τέλειας μυστικότητας ήρθε κοντύτερα με την παρουσίαση του πρώτου δικτύου που βασίζεται σε σύστημα κβαντικής κρυπτογράφησης, για το οποίο οι δημιουργοί του υποστηρίζουν ότι είναι ουσιαστικά απαραβίαστο.

Το καινοτόμο σύστημα παρουσιάσθηκε στη Βιέννη από επιστήμονες του ευρωπαϊκού προγράμματος SECOQC (Ασφαλείς Επικοινωνίες βασισμένες στην Κβαντική Κρυπτογραφία).

Η νέα μέθοδος, που αξιοποιεί τις μυστηριώδεις κβαντικές ιδιότητες των φωτονίων, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μελλοντικά από κυβερνητικές και στρατιωτικές υπηρεσίες, χρηματοοικονομικούς οργανισμούς και άλλες εταιρίες με δίκτυο θυγατρικών, προκειμένου να πετύχουν τον ανώτερο δυνατό βαθμό ασφάλειας στα εμπιστευτικά μηνύματά τους.

Σύμφωνα με τον Αυστριακό συντονιστή του προγράμματος Κρίστιαν Μόνικ, η εμπορική αξιοποίηση της νέας μεθόδου αναμένεται μέσα στην επόμενη τριετία.

Η μετάδοση των δεδομένων, ανάμεσα σε έξι διαφορετικά κτίρια στη Βιέννη, πραγματοποιήθηκε μέσω κοινών καλωδίων οπτικών ινών τα οποία προσέφερε η Siemens.

Η κβαντική κρυπτογράφηση για δίκτυα είναι αποτέλεσμα δουλειάς 4,5 ετών από 41 συνεργαζόμενα πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα 12 ευρωπαϊκών χωρών, υπό την καθοδήγηση του Αυστριακού Ερευνητικού Κέντρου, με τις «ευλογίες» ενός εκ των «πατέρων» της κβαντικής φυσικής, του αυστριακού επιστήμονα Αντον Τσάιλινγκερ του πανεπιστημίου της Βιέννης.

Η μοντέρνα μη κβαντική κρυπτογραφία βασίζεται στη χρήση ψηφιακών «κλειδιών» που κωδικοποιούν τα δεδομένα πριν τα στείλουν μέσω ενός δικτύου και τα αποκρυπτογραφούν όταν φθάσουν στον προορισμό τους. Ο λήπτης πρέπει να έχει μια εκδοχή του «κλειδιού» του αποστολέα για να αποκτήσει πρόσβαση στα μεταβιβαζόμενα δεδομένα.

Η κβαντική κρυπτογραφία διαφέρει ριζικά από τα συστήματα ασφάλειας που χρησιμοποιούν τα σημερινά δίκτυα και τα οποία, παρά τις πολύπλοκες διαδικασίες στις οποίες βασίζονται, μπορούν τελικά να παραβιαστούν από όποιον έχει στα χέρια του χρόνο, χρήμα και μεγάλη υπολογιστική δύναμη.

Η μυστική δύναμη των φωτονίων

Η κβαντική κρυπτογραφία χρησιμοποιεί τους νόμους της κβαντικής φυσικής, οι οποίοι θεωρούνται εγγενώς απαραβίαστοι. Η αρχική ιδέα της κβαντικής κρυπτογραφίας ξεκίνησε πριν 25 χρόνια από τον Τσαρλς Μπένετ της ΙΒΜ και τον Ζιλ Μπρασάρ του πανεπιστημίου του Μόντρεαλ.

Βασίζεται στη γνωστή κβαντική «αρχή της απροσδιοριστίας» του Χάιζενμπεργκ, δηλαδή στο γεγονός ότι ένας παρατηρητής δεν μπορεί να μετρήσει την κβαντική πληροφορία χωρίς να την αλλοιώσει. Η νέα τεχνολογία λειτουργεί στέλνοντας δέσμες σωματιδίων φωτονίων, οι οποίες διαταράσσονται αν κάποιος επιχειρήσει να υποκλέψει το μήνυμα.

Το σύστημα χρησιμοποιεί «κλειδιά» που δημιουργούνται και διανέμονται μέσω τεχνολογιών κβαντικής κρυπτογράφησης. Κάθε μεταδιδόμενο φωτόνιο μεταφέρει ένα απόλυτα μυστικό «κλειδί» που κωδικοποιεί τα μεταφερόμενα δεδομένα, όπως συμβαίνει στα συνηθισμένα δίκτυα ηλεκτρονικών υπολογιστών. Το πλεονέκτημα είναι ότι κανείς (πέρα από τους δύο χρήστες στο συγκεκριμένο επικοινωνιακό κανάλι) δεν μπορεί να «κρυφακούσει» για να μάθει το κλειδί, χωρίς να αποκαλύψει τον εαυτό του.

Όπως αποδείχτηκε και στην επίδειξη που έγινε στη Βιέννη, όταν ένας εισβολέας προσπαθεί να υποκλέψει την κβαντική επικοινωνία, τα φωτόνια αλλοιώνονται και οι ανιχνευτές του δικτύου καταγράφουν την επίθεση, ενώ το σύστημα αυτόματα κλείνει για αυτοπροστασία χωρίς να έχει παραβιαστεί. Η επικοινωνία επαναλαμβάνεται αργότερα με ένα νέο «κλειδί».

Αν εξάλλου, για κάποιο λόγο, ένας κβαντικός σύνδεσμος σταματήσει να λειτουργεί, τα φωτόνια στέλνονται από εναλλακτικούς δρόμους αυτόματα μέσω του τηλεπικοινωνιακού δικτύου, έτσι ώστε οι δύο χρήστες παραμένουν σε συνεχή ασφαλή επικοινωνία.

Μέχρι σήμερα είχαν γίνει και άλλες απόπειρες για κβαντική κρυπτογράφηση, αλλά βασικά αφορούσαν μόνο την επικοινωνία ανάμεσα σε δύο άτομα (αποστολέα-λήπτη) και στο πλαίσιο αυτό ήδη υπάρχουν εμπορικές εφαρμογές από αρκετές εταιρίες. Οι λύσεις αυτές έχουν περιορισμένη εφαρμογή και αυξημένους κινδύνους (αν π.χ. κοπεί το καλώδιο οπτικής ίνας, η επικοινωνία διακόπτεται).

Αντίθετα, η εφαρμογή που παρουσιάστηκε στη Βιέννη, είναι η πρώτη που αξιοποιεί την κβαντική κρυπτογραφία σε περιβάλλον δικτύου, με ό,τι θετικό αυτό συνεπάγεται (μεγαλύτερη γεωγραφική κάλυψη, εναλλακτικές οδοί επαφής αποστολέα-λήπτη για συνεχή επικοινωνία κλπ).

Η πρώτη δημόσια εφαρμογή της κβαντικής κρυπτογραφίας έγινε το 2007 στις εκλογές στο καντόνι της Γενεύης στην Ελβετία, όπου το νέο σύστημα εγγυήθηκε ότι η ηλεκτρονική ψηφοφορία ήταν ασφαλής και ότι δεν χάθηκε καμία ψήφος στη μετάδοση από τα εκλογικά κέντρα.

Είναι όμως όντως απαραβίαστη;

Η κβαντική κρυπτογραφία είναι, υποτίθεται, απαραβίαστη και μερικές τράπεζες ήδη την χρησιμοποιούν για να μεταφέρουν δεδομένα. Όμως προ ημερών ανακοινώθηκε από το Νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας στο Τροντχάιμ, σύμφωνα με δημοσίευμα της ηλεκτρονικής υπηρεσίας Νew Scientist, ότι ένας «ωτακουστής» μπορεί να την παραβιάσει χωρίς να αφήσει κανένα ίχνος, εκμεταλλευόμενος ένα πρόβλημα στον χρησιμοποιούμενο τεχνολογικό εξοπλισμό.

Ο καθηγητής Βαντίμ Μακάροφ του νορβηγικού πανεπιστημίου και συνεργάτες του από τη Σουηδία και τη Ρωσία υποστηρίζουν ότι τυχόν κακόβουλοι τρίτοι μπορούν να ελέγξουν από μακριά τον εξοπλισμό του λήπτη και να αποκωδικοποιούν τα σήματα που, μέσω των φωτονίων, στέλνει ο αποστολέας. Όπως δήλωσαν, έχουν ανακαλύψει ότι δύο από τις τρεις συχνότερα χρησιμοποιούμενες συσκευές κβαντικής κρυπτογραφίας είναι ευάλωτες από άποψη ασφάλειας και μελετούν πώς θα ξεπεράσουν το πρόβλημα.

Αλλοι ερευνητές πάντως, όπως ο Νόρμπερτ Λιτκενχάους από το Ινστιτούτο Κβαντικής Πληροφορικής του Καναδά, δήλωσε ότι δεν θεωρεί πως το παραπάνω κενό ασφαλείας είναι σοβαρό. Το μέλλον θα δείξει αν οι αποκρυπτογράφοι θα μείνουν χωρίς δουλειά!

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κατάθλιψη και αυτοκτονίες λόγω χρηματοπιστωτικής κρίσης φοβάται ο ΠΟΥ

Για τις επικίνδυνες επιπτώσεις της χρηματοπιστωτικής κρίσης προειδοποιεί ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), υπογραμμίζοντας ότι οι οικονομικές αναταραχές αυξάνουν το στρες και τα ψυχικά νοσήματα.

«Δεν πρέπει να υποτιμούμε τις αναταράξεις και τις πιθανές συνέπειες της πιστωτικής κρίσης» επισήμανε η γενική διευθύντρια του Οργανισμού, Μάργκαρετ Τσαν, αναφερόμενη στο ενδεχόμενο ψυχικών διαταραχών και αυτοκτονιών.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες τα ανθρώπινα δράματα πολλαπλασιάζονται καθημερινά, καθώς η κρίση στον τομέα των στεγαστικών δανείων έχει εξαναγκάσει χιλιάδες ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Ένα τέτοιο δράμα σημειώθηκε πρόσφατα στο Λος Αντζελες, όταν ένας 45χρονος, στέλεχος επιχείρησης, αυτοκτόνησε αφού προηγουμένως σκότωσε πέντε μέλη της οικογένειάς του.

Χαρακτηριστικό είναι και το περιστατικό μίας 90χρονης από το Οχάιο η οποία προσπάθησε να αυτοκτονήσει όταν έλαβε ειδοποίηση έξωσης από το σπίτι στο οποίο κατοικούσε τα τελευταία 38 χρόνια.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ…

Μερικές φορές, όταν προκύψει μία παρατεταμένη δυσκολία, μία μακρά περίοδος άγχους, ή μια μεγάλη απογοήτευση, είναι δυνατό να πέσουμε σιγά – σιγά στην κατάσταση της κατάθλιψης.

Η κατάθλιψη είναι ένας από τους τρόπους που χειρίζεται ο οργανισμός μας για να απαλλαγεί από την υπερβολική ένταση και από την υπερβολική πίεση: Ουσιαστικά, το σώμα μας και ο ψυχικός μας κόσμος “βάζουν λουκέτο”, αυτόαποκλείονται από ένα περιβάλλον που είναι υπερβολικά επώδυνο.

Όταν βρισκόμαστε σε κατάθλιψη οι διανοητικές μας λειτουργίες αδρανούν, ώστε να σκεφτόμαστε με βραδύτητα και να δυσκολευόμαστε στη συγκέντρωση, ενώ ταυτόχρονα χάνουμε την όρεξή μας τόσο για τροφή, όσο και για δραστηριότητες που παλαιότερα μας ευχαριστούσαν. Στο κοινωνικό επίπεδο τείνουμε να αποτραβιόμαστε και να επιλέγουμε τη μοναξιά, ενώ σημειώνονται διαταραχές και στον ύπνο μας – από τη μια νυστάζουμε με το παραμικρό, από την άλλη ξυπνάμε τα χαράματα και αδυνατούμε να ξανακοιμηθούμε. Συναισθηματικά ίσως νιώσουμε ευάλωτοι, και είναι πιθανό να μας έρχονται κλάματα χωρίς φανερή εξήγηση.

Αν βρίσκεσαι σε αυτή την κατάσταση, μην αρχίσεις να κατηγορείς τον εαυτό σου που δεν μπορείς να αντεπεξέλθεις στις καθημερινές σου υποχρεώσεις όπως παλαιότερα. Αυτό που έχεις είναι μια δυσκολία – μια προσωρινή ασθένεια – και άρα δικαιούσαι την επιείκεια που δικαιούται οποιοσδήποτε όταν είναι ασθενής. Κάνε λοιπόν ό,τι μπορείς από αυτά που έχεις να κάνεις – “σπάζοντας” τις δουλειές σου σε μικρότερα, πιο ευκολοκατόρθωτα κομμάτια – και έπειτα αν νιώθεις την ανάγκη να ξεκουραστείς, ξεκουράσου.

Σε τέτοιες ώρες, τείνουμε να ερμηνεύουμε τα πάντα μέσα από ένα αρνητικό φίλτρο. Είναι καλό λοιπόν, να μη δώσεις υπερβολική εμπιστοσύνη σε αυτό το φίλτρο που τώρα έχεις: Τώρα τα βλέπεις όλα μαύρα, είναι αναμενόμενο, όταν όμως αλλάξει η διάθεσή σου θα αλλάξει και ο τρόπος που σκέφτεσαι. Γι’ αυτό άφηνε τις σκέψεις σου να φεύγουν, μη βασιστείς πάνω τους, μην πάρεις τώρα σημαντικές αποφάσεις για τη ζωή σου ενώ είσαι υπό την επήρεια της κατάθλιψης.

Επίσης, είναι ωφέλιμο σε τέτοιες ώρες αν προσπαθούμε να κάνουμε λίγη γυμναστική, αν προσπαθούμε να τρώμε καλά, με φρούτα και λαχανικά στο διαιτολόγιο μας, αν προσπαθούμε όσο μπορούμε να τηρούμε μια στοιχειώδη καθημερινή ρουτίνα. Όλα αυτά βοηθούν ώστε σιγά – σιγά να επανακτήσουμε τον έλεγχο του εαυτού μας και της καθημερινότητάς μας.

Μυστηριώδης «σκοτεινή ροή» ίσως προέρχεται έξω από το ορατό Σύμπαν

Σαν να μην έφθαναν τα μυστήρια της σκοτεινής ύλης και της σκοτεινής ενέργειας, ακόμα κοσμικό αίνιγμα προβληματίζει τους κοσμολόγους: Τεράστιες μάζες στο Σύμπαν φαίνονται να κινούνται προς μια κοινή κατεύθυνση με πολύ υψηλή ταχύτητα, ένα φαινόμενο που δεν μπορεί να ερμηνευθεί από οποιαδήποτε γνωστή δύναμη.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι μάζες αυτές έλκονται από τη βαρύτητα μιας τεράστιαςς ποσότητας υλικού που βρίσκεται έξω από το ορατό Σύμπαν.

Οι αστρονόμοι ονόμασαν το φαινόμενο «σκοτεινή ροή», κατ΄αντιστοιχία με την «σκοτεινή ύλη» (αόρατη ύλη που αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο μέρος του Σύμπαντος) και τη «σκοτεινή ενέργεια» (μια δύναμη που δρα αντίθετα προς τη βαρύτητα και προκαλεί την επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος).

Πέρα από το όριο

Το όριο του ορατού Σύμπαντος βρίσκεται απέχει 13,7 δισ. έτη φωτός, όση είναι η απόσταση που διένυσε το φως από τη στιγμή της Μεγάλης Έκρηξης πριν από περίπου 13,7 δισ. χρόνια. Οι επιστήμονες δεν αποκλείουν να υπάρχουν περιοχές του Σύμπαντος και πέρα από αυτό το όριο (τον λεγόμενο κοσμολογικό ορίζοντα), είναι όμως θεωρητικά αδύνατο να παρατηρηθούν άμεσα.

Η ανακάλυψη της σκοτεινής ροής ίσως προσφέρει τις πρώτες ενδείξεις για το τι βρίσκεται «εκεί έξω».

Η ομάδα του αστροφυσικού Αλεξάντερ Κασλίνσκι στο Κέντρο Διαστημικής Πτήσης Goddard της ΝASA ανακάλυψε το φαινόμενο μελετώντας γιγάντια γαλαξιακά σμήνη, τις μεγαλύτερες δομές του Σύμπαντος. Το δείγμα περιλάμβανε περίπου 600 σμήνη σε αποστάσεις μέχρι 6 δισ. ετών φωτός, περίπου όσο το μισό ορατό σύμπαν.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα σμήνη κονούνται με ταχύτητα σχεδόν 3,2 εκατ. χιλιομέτρων την ώρα προς μια περιοχή του ουρανού ανάμεσα στους αστερισμούς του Κένταυρου και του Ιστίου.

Η κίνηση που καταγράφεται δεν μεταβάλλεται με την απόσταση και είναι διαφορετική από την διαρκή διαστολή του Σύμπαντος εξαιτίας της σκοτεινής ενέργειας.

«Δεν περιμέναμε να ανακαλύψουμε κάτι τέτοιο. Η κατανομή της ύλης στο ορατό Σύμπαν δεν μπορεί να εξηγήσει αυτή την κίνηση» δήλωσε ο Κασλίνσκι.

Το φαινόμενο θα μπορούσε να εξηγηθεί με βάση ορισμένα μοντέλα της Μεγάλης Έκρηξης που περιλαμβάνουν ένα χαρακτηριστικό που ονομάζεται «πληθωρισμός» (inflation).

Τα μοντέλα του πληθωρισμού υποστηρίζουν ότι το Σύμπαν που βλέπουμε είναι απλώς μια μικρή φυσαλίδα του χωροχρόνου που επεκτάθηκε πολύ γρήγορα μετά τη Μεγάλη Έκρηξη και συνεπώς μπορούν να υπάρχουν άλλες περιοχές του Κόσμου, πέρα από τη «φυσαλίδα» αυτή, τις οποίες εμείς ποτέ δεν θα μπορέσουμε να δούμε.

Η ύλη που περιέχουν οι περιοχές αυτές θα μπορούσε να έλκει με τη βαρύτητά της τα γαλαξιακά σμήνη και να προκαλεί το φαινόμενο της σκοτεινής ροής.

Η ανακάλυψη, που πρόκειται να δημοσιευτεί στο Astrophysical Journal Letters, ίσως βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν τι συνέβη πριν τον «πληθωρισμό» του Σύμπαντος (αν αυτός όντως συνέβη) και τι υπαρχει σε αυτές τις εσχατιές του Κόσμου που τα καλύτερα τηλεσκόπια δεν μπορούν να διαπεράσουν.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ